Lilja Diljá Ómarsdóttir er nýsveinn í vélvirkjun og nýkomin úr krefjandi en skemmtilegu starfsnámi í Essen í Þýskalandi. Hún situr fyrir svörum og segir frá ævintýrum sínum í nýjasta hlaðvarpi Ævintýra í Evrópu.
Lilja Diljá fór í þriggja mánaða Erasmus + starfsnámsferð til borgarinnar Essen þar sem hún starfaði hjá fyrirtæki sem sinnir fjölbreyttum verkefnum á sviði málmiðnaðar í borginni og nágrenni hennar. Lilja Diljá sat fyrir svörum og svaraði nokkrum spurningum um ævintýrið og gaf innsýn í sitt daglega líf.
„Mig langaði rosalega mikið að prófa eitthvað nýtt og það hefur alltaf verið á bucketlistanum að búa í útlöndum,“ segir Lilja Diljá um ástæður þess að hún lét slag standa.
„Ég hef alltaf búið heima hjá mömmu og pabba og í fyrsta sinn sem ég flutti út fór ég til annars lands, ég á líka heima í þorpi þar sem um 100 mans búa og flutti til essen sem er nú töluvert stærra.“
Reynslan hafði mikil áhrif á hana og líka sem fagmanneskju.
„Ég þroskaðist mjög mikið við þetta, reynslan hafði líka áhrif á mig sem fagmann, ég er betri í að sjóða eftir að hafa eytt þremur mánuðum í að æfa mig. Ég æfði mig að sjóða í átta tíma á dag í þrjá mánuði og það hefur haft góð áhrif.“
Beðin um þrjú orð sem lýsa reynslunni segir Lilja Diljá: „Lærdómsríkt, þroskandi og spennandi!“
Hún ráðleggur öllum að prófa starfsnám í gegnum Erasmus+. „Ég mundi segja öllum sem hafa einhvern áhuga að gera þetta. Auðvitað er þetta hræðilegt fyrst og mjög erfitt en þetta er svo gaman og þó þetta verði kannski ekki allt sem þú bjóst við þá er þetta geggjuð reynsla sem verður aldrei tekin af þér.“
Lilja Diljá mætti einnig í hlaðvarpið Ævintýri í Evrópu og þar fór hún ítarlega yfir móttökurnar á vinnustaðnum.
Þótt margt í vinnunni hafi verið henni kunnuglegt var skipulagið á vinnustaðnum á köflum frábrugðið því sem hún átti að venjast.
„Það var mjög margt kunnuglegt en þarna var maður sem hjálpaði mér mest – hann sá bara um að sjóða. Hann mátti ekki gera neitt annað. Það var punktað fyrir hann,“ útskýrir hún og bendir á að verkaskiptingin hafi verið skýr og sérhæfð.
Vinnustaðurinn var nokkuð stór og oftast voru um fimm manns að störfum á verkstæðinu í einu. Lilja Diljá var eina konan á verkstæðinu.
Málmiðnaðurinn er víða talinn karlægur heimur og Lilja Diljá viðurkennir að hún hafi fundið fyrir stressi fyrsta daginn.
„Ég var rosalega stressuð þegar ég labbaði þarna inn fyrst. Þetta voru mest karlmenn – og fullorðnir karlmenn. Ég var stressuð að hitta þá.“
En kvíðinn reyndist ástæðulaus.
„Þeir hjálpuðu mér með allt sem ég þurfti og tóku virkilega vel á móti mér,“ segir Lilja Diljá og segir þá reyndar hafa sýnt sér ómetanlegan stuðning og hún hafi komið heim sem virkilega öflugur fagmaður.